Analog is Dead, baby, Analog is Dead.........

eve donus....

2006-12-06T15:59:00.000-08:00

evet, eve donduk.... uzun ve yorucu bi yolculuktan sonra, havaalanında sevgili ve anne baba tarafindan karsilandik. sabahin 7'sinde ciktim evcigimden yola. sagolsun yurttan arkadaslarin arabasi ile gara ulaşıp oradan Paris'e dogru yola ciktik. Montparnasse garina gelince acele bi sekilde Taxi duragina kosturdum. bi sira vardi ki aman allah. dedim kacircaz heralde ucagi. neyse biraz bekledikten sonra baktim ki olacak gibi degil, siranin basina gidip tek tek insanlara one gecebilir miyim diye sordum. neyse ki insafli insanlarin arasina dusmusuz. taxi ile geldim havaalanina ,acele ile kosustururken bi baktim ki grev var yani rotar var. 1,5 saat hem de. dedim bosuna kostuk. neyse istanbul'a inisim aksam 8'i buldu. 12 saat uzeri yolculuk. ne anladim ben ucakla seyahatten.

eve gelip hasret giderdik sevgilimizle, ailemizle. hediyeler verildi. binbir cesit ev esyasindan getirebildiklerimin ortaya dokulusu. haaa thy'de bana 100 euro'cuk bi gecirme yapti havaalaninda ayak ustu. tam 25 kilo asmisim siniri. yuh dedim nasi olur. kilosu 7 euro'dan 175 euro istediler. dedim yapmayin etmeyin. 100 euro'ya anlastik. bi de pazarlik yapabilen biri olsaydim para vermeden gelirdim ama olmadi......

alisma sureci turkiye'ye. 3 ay cok uzun degil ama gene de insan kurulu bi duzeni birakip bi baskasina geri donunce biraz bocaliyo sanki... insanoglu kus mesali......

biraz oradan, biraz buradan

2006-11-20T07:12:00.000-08:00

Alors Mesdames et Messieurs,

İki hafta kaldı bugun itibari ile eve donmeme. Anlatacak enteresan seyler isteniyor genclik tarafindan ama pek enteresan birsey yapmadigim icin bu aralar (calis, calis, calismaya geldik dunyaya) yazamiyorum da.

Carsamba Paris'teyim. Sorbonne'a gidip biraz para alicam. Ben geldim bana para verin diyecem. Bakalim yiyecekler mi?

Sonracima, yarin tip ogrencilerine bi sunum yapacam ki evlere senlik. bakalim nasi olcak? Diyeceksiniz "tip da ne oluyor emre baskan? sen bilgisayar ci degil miydin?". Ben ne oldugumu sasirdim. Ama insan vucudunun icini kesfettikce daha da dumur oluyorum hergun. En kral bilgisayarlar halt etmis bizim yanimizda, kiymetini bilin. :)) fazla yuklenmeyin. arada bi restart cekin. hafizayi bosaltin. iyi gelir.

sonracima-2, yarin aksam bi de buz pateni maceraamiz olacak. buz ustunde hic durmadim daha once. bisiklet ve kaykay tecrubelerimiz bakalim ne kadar ise yarayacak.

sonracima-3, carsamba aksami (persembe de olabilir) bordeaux-galatasaray macini coskulu bi kalabalikla izleyecem. kavga cikabilir. :))) . aslinda maca gitcektik hatta bilet almaya hazirlandik. amma 1500 bilete 10.000 kisi basvurunca, biz basimizi birak vurmayi, one dogru eğemeden biletler bitmişti.

ozledim valla oralari, sevgiliyi ozledim, kankalari ozledim, istanbulu ozledim, kalabaligi ozledim ki ikinci gun kufur etmeye baslayacagimi bilerek. ama keyfi de ole cikiyo galiba. buralarin sessizligi, dinginligini de donunce ozlerim kesin. aksam saati ormanda bi yuruyus tek basina, elinde bi cigara, kulaginda muzik. hava soguk hafiften. dusunmeyi unutmustum, hatirladim bu gezmelerde.

orman gezmelerinde dinlenen bazi sarkilar :

Joseph Arthur - Invisible Hands
Kraftwerk - Pocket Calculator
Krom - This (tüm albüm)
Noir Désir - Des Armes
Archive - ne olursa :))
Nick Cave - Wonderful Life

istanbul'da dort duvar arasinda, kafanizda ki plastik bahcenizde bunlari dinleyin, belki buralara ugrarsiniz....... ugramasaniz da ben size ugrarim iki haftaya, dert ettiginiz seye bak.....

baska baska, siyah votka diye bisey ictim. bilmem bizim oralarda var midir? guzel bisey de dilini simsiyah yapiyor. sonra desperados (tekilali bira)'dan sonra bi de adelscott'i kesfettim ki o da viskili bira oluyor. bomba bisey. alkol orani %7'lere variyor. sonra bi de guiness var favorim. siyah bira. ayri bi hastasi oldum. keske bizde de olsa bole farkli bira cesitleri. tamam biliyorum efes is the best ama cesitlilik her zaman iyidir, n'est-ce pas? bi de rhum-protakal suyu-martini karisimini ogrendim Gérome diye bi elemandan. tavsiye ederim.

ya iste bole alkolik oldum tek basina yasayinca. ickimi icip muzigimi yapiyorum ya da dinliyorum. anladim ki muzisyen olmak icin boyle bi inziva gerekiyor. yani bilgisayar ama sans réseau. isin icine network girdi mi olmuyor. su 3 ayda yillardir okumadigim kadar kitap okudum, dinlemedigim kadar muzik dinledim, dusunmedigim kadar da dusundum. dusundum de bisey buldum mu? yoooo, ama bi de bisey bulsaydim tam super olacakti :)

muzik dedim de, donuste grup olarak bomba bi donus yapicaz isallah. maminin avangard NY kulturu ile donanmasi, emrecan'in (biliyorum sevmiyorsun emrecani ama 3 emre bi grupta olunca ve en buyugunuz ben olunca lakap takmak bana dusuyor, istek uzerine degistiririz, ben genco erkal'i da seviyom ne dersin???) ne diyoduk, haa emrecan'in yeni Firewire Audiophile

http://www.compel.com.tr/m-audio/audio/firewire_audiophile/index.php

ses karti ile yapacaklarinda sinir tanimayacak olmasi, e benim de gitarima duydugum ozlemin kelimelerle tanimlanamaz olmasi, bizim grubun geleceginin parlak oldugunu gostermekte diye dusunuyorum.

Gitarimin pozlari ile post'umuza son verelim. Son olarak sevgiliye bi cift soz. ozledim seni, tahmin bile edemezsin ne kadar hem de......
ya iste yuzbinmilyonlarca insana karsi sarki soyledim heyecanlanmadan ama sevgiliye bi cift cumle heyecandan devrik cikiyor agzimdan ya da beynimden :))))))

iste bole uzun uzuuun yazdim iste. son olarak. there's no place like home.....

a French movie at Sunday evening

2006-11-13T08:30:00.000-08:00

kısa bir aradan sonra bir film önerisi ile geri geldim.

Ne le dis à personne - amaaan kimseye söyleme

Enteresan ve sürükleyici bi film idi. Konuyu yazmak yerine kes-yapıştır diyorum:

Alex est un homme déprimé : sa femme, Margot, a été assassinée par un tueur en série. Huit ans plus tard, la veille de l'anniversaire de sa mort, Alex reçoit un mail lui montrant une webcam. Et ce qu'il y voit va le forcer à replonger dans cette histoire macabre. En effet, c'est le visage de Margot qu'il aperçoit au milieu de la foule.

Est elle réellement en vie ? Que s'est-il passé huit ans plus tôt ?

Türkiye'de ingilizce bi isimle girmiş galiba Tell No-one (kaynak: bebiş).

Müziklere gelince. Müzikler fransız rockçı "M" tarafından yapılmış. benim bayaa hoşuma gitti. Ayrıca film boyunca U2, Jeff Buckley şarkıları da oldukça damar sahnelerde boy gösteriyor.

İşte böyle. güzel film, güzel müzikler... Uzun süredir sinemaya gitmemiş ve film izlememiş olmanın mutluluğu var hala damağımda. saatlerce dizi izlemekten 2 saatlik filmlerden tad almaz olmuştum, iyi geldi.... bu arada siz de aynı hissediyormusunuz???

Hasta olduk beeeeeee...

2006-11-02T05:07:00.000-08:00

Gençler,

Hasta olduk, burnumuz akmakta, başımız ağrımakta. En çok koyan da annemin ya da sözlümün çorbası yerine hazır çorba içmek herhalde..... 4, 5 gündür yatıyordum bugün biraz daha iyicene olunca labo'ya geldim. Ama baktım durum hala pek iyi değil birazdan kaçarım evciğime. İnternette bulamazsanız anlayın ki yatmaktayım.

Sevgiler saygılar herkese.....

Hızır Örümcek Efendi

2006-10-26T06:12:00.000-07:00

Sabah sabah beni kahkahalara boğan günemon'dan bir ek.......

Epik depresif

2006-10-17T04:03:00.000-07:00

Epik depresif sinyallerden bahsetmek istedim. Bunlara en güzel örnek Archive – Lights olurdu herhalde. Tam 18 dakika 35 saniye süren depresif bir yağmur. Niye bitmiyor bir türlü derken aslında bitmesini hiç istemiyorsunuz. Son zamanlarda etkilendiğim bir şarkı. Emre'nin de dediği gibi bir sit-com uzunluğunda neredeyse ve 3:30-4 dakikalık pop şarkıları ile mutlu olanlara işkence gibi gelebilir. Bu tarz hem epik hem depresif nelerimiz var onların peşindeyim aslında. Sizin aklınıza gelen varsa yazıverin......

Sonic Youth – The Diamond Sea

Allez viens..............

2006-10-16T05:38:00.000-07:00

Allez viens, dors dans mes bras,

tu vois y'a mille et une raisons

pour pas rester seul comme un chien.

Allez viens,

c'est sûr qu'on peut rester tout seul putain!!!

mais on a vraiment toute la vie pour ça.

Allez viens, laisse-toi faire,

on laissera nos casseroles au vestiaire,

on ouvrira un peu les yeux,

on se sentira un peu moins vieux.

Allez viens...

Comment'ler hakkında...

2006-10-11T07:18:00.000-07:00

Arkadaşlar, comment'ler için ayarları yapmadığım için bugüne kadar sadece kayıtlı kullanıcılar comment bırakabiliyordu. Bugün şansa keşfettim. Artık herkes comment bırakabilir..... Bilginize

Testere ile Paris'te bir haftasonu -resimli fotoroman-

2006-10-11T04:10:00.000-07:00

Beklenen sayı çıktı........

Öykümüz bir ctesi akşamüstü Paris'in arka sokaklarında başlar. Ben serseri bir mayın gibi Paris'in ovasal iklimlerinin getirdiği sıcak ama sarhoş eden esintileri arasında gezinmekte iken, Testere'nin telefonu ile kendime geldim. Sonunda, işlerinin bitmek üzere olduğunu belirten Reşo ile rendez-vous'laştık.

İşte bu duygular arasında karşılaştık küçük bir Paris meydanında. Ben yürümekten, o çalışmaktan bitkin ama birbirimizi bulduğumuz için de çocuklar gibi şendik. Resimde bunu pek yansıtamasak da (ki Reşo resim çekilmeden "Paris'e geldik çalışmaktan başka birşey yapmıyoruz" diye sitem ediyordu) kalplerimizde bunun sıcaklığını duyuyorduk.

Neyse, velhasıl Reşo ile Özgür'ün (iş arkadaşı) başbaşa çalıştıkları büroya gittik. Onlar işlerin kalanını bitirmeye çalışırken ben de soluklanma fırsatı bulduğuma seviniyordum. Ama Reşo resimde her ne kadar çalışıyor gözükse de aslında İngiltere'de ki amcası, amcasının karısı ile muhabbet ediyordu. Sonunda dayanamadı amcası ve büroyu aradı. Uzun uzun sohbet ettiler, hasret giderdiler.......

Neyse işler bitti, biz de yemek yiyelim diye pizza'ciya gittik. Reşo'nun cebine sağlık bize pizza ismarladı . Speed Rabbit Pizza. 1 alana 1 bedava. İstanbul'da hep yaptığımız gibi....

Çok yedik, şiştik.....

Yemekleri yedikten sonra, çöpleri çıkarmaya geldi sıra.. İndik Reşo ile aşağı. Ancak Reşo çöpün nerede olduğunu bilmiyor tabii. Sokağın ortasında "Özgüür, özgür" diye bağırmaya başladı Reşo. Özgür'de balkona bu vesile ile çıktı ve bizlere poz vermiş oldu. Neyse çöpü bize 10 metre yukarıda olmanın verdiği avantajla gösterip içeriye döndü. Çöpte klasik sokak çöplerinden. Ne atarsın içine, gazete, çukulata kağıdı, sigara paketi, di mi... Ama yoooo, onu adı reşo, koskoca iki pizza kutusunu, yetmezmiş gibi iki büyük koliyi oraya sığdıracam ben diye tutturdu. Resimde görüldüğü üzere daha kolilere dokunmamıştı. Ama o koliler oraya sığdı. Reşo işte.... O an anladım ki, iş adamı kisvesi altında bize yutturduğu Tüsiad kişiliğinin altında çöpçü Reşo yatıyormuş. Helal olsun sana, iyi yedin bizi aylarca.......

Neyse iş çıkışı Emine adlı okuldan bir arkadaşımızın yeni evine taşınması vesilesi ile evinde davet verdiği (davet biraz ağır kaçtı) ve bizi davet ettiği için oraya gitmeye karar verdik. (cümle düşük mü oldu ne) . Ama evi bayaa bi şehir dışında olduğu için maceralı bir yolculuk oldu. Öğrendik ki araba yakılan yerlerden pek de uzak değilmişiz. Metrodan çıktığımızda kendimizi Eminönü'nde hisettik. Aynı karmaşa sadece herkes zenci idi. Neyse gittik, oturduk, muhabbet falan. Geç saate kalmadan şehir merkezine dönmemiz lazım geldiğinden erken ayrıldık ortamdan. Atladık metroya, geldik Seine kenarına. Biraz önceden indik metrodan ki biraz gezelim keyfini çıkaralım Paris gecesinin....

Çıktık metrodan, biliyorum neredeyiz. Hemen sağ tarafımızda Seine nehri. Yanından yürüyüp varıcaz otelimize. Otelimiz diyorum çünkü karar verdik ben Hilton'a kaçak gireceğim. Nasıl olacaksa...??? Neyse yukarıda Reşo almış haritayı eline, diyor "şuradan gidebiliriz, buradan da olabilir". Olm diyorum "ben biliyorum yolu, bak seine nehri, alıcaz nehri sağımıza, yürüyecez nehir boyunca", zaten Eifel'i kaçırmanız imkansız. Ruşen'de söyle cevap verdi bana elinde harita ile: "Olm şu caddeden yardırırsak Eifel'e çıkarız vallaha". Dedim Parisli işadamı oldun da ne oldu Reşo başkan, hala aynı, hala aynı.....

Paris ışıkları altında kanka kanka resimler çektik. Hava güzel, bulmuşuz Paris'te birbirimizi, doyabilir miyiz o gecenin tadına.

Tam eyfel'e vardık. Eyfel eyfellikten çıktı, coşmaya başladı. Resimlerde pek belli olmasa da çok güzel bir görüntü olduğunu da sölemem gerekir. Binlerce ampül yanıp sönüyordu, ışıl ışıl.. Şerefimize......

Neyse geldik geç saat Hilton'un önüne. Baktık pek kimseler gözükmüyor kapıda falan, daldık içeriye. Reşo reşo'luğunu yaptı ve cep telefonu kulağına götürerek yüksek sesle ingilizce konuşmaya başladı. Ne işe yarayacağını hala anlayamamakla birlikte 200.000 $ üzerine bir muhabbet çevirmeyi o an başardığı için kendisini buradan tebrik ederim. Neyse kendimizi önce asansöre sonra da odaya atıverdik kimseye görünmeden. Görünseniz de ne olacak emre başkan demeyin. Bir gecelik kişi başı fiyatı benim bir alık maaşımdan fazla desem herhalde hak verirsiniz.

İşte gecemiz bu otel odasında son buldu. Ben bir ay sonra konforu bulmanın sevinci ile mutlu oldum. Bu arada herşeyin kuştüyü olduğu yataklara takdirname, teşekkürname, ne varsa verilmelidir. Biraz muhabbet, televizyon, sonra uyku.. Erken kalkacaktık. Pazar olmasına rağmen Ruşen işe, bende evime dönmek için yola gidecektik. Sabah hüzünlü ama bir o kadar da mutlu bir şekilde vedalaşıp, ayrı ufuklara doğru yol aldık. Güneş yeni doğmuş, turistler gezecekleri yerlerin hazırlığını otobüslerin yanında yapıyor, kuşlar Seine kenarında bisiklete binen, koşan Parisli sporseverlere eşlik ediyor, ben ise bambaşka maceralara doğru yol alıyordum........ Reşo'ya sevgiler.......

Ahmet Kaya Sendromu -review-

2006-10-11T03:58:00.000-07:00

Hasretinden prangalar eskittim......Yalnızım dostlarım yalnızım yalnız.... Sessiz sessiz ağlar gibisin vay aman, yakamozsun sen.......Ne ingilizcesi, ne fransızcası......

başka hangi dilde anlatılabilir yalnızlık ve yar özlemi bu kadar şairane... unutmuşuz tatlarını, yıllardır dinlediğimiz batı müziğinin entel notalarında kaybolup gitmişiz.. Yıllarca çalıp söylemişiz. The Man who Sold the World demişiz. Yetmemiş, Rabbit olmuşuz Headlights'larda, bununla da yetinmeyip Chop Suey'ler olmuşuz, bağırıp çağırmışız yabancı dillerde. Ortaokul yıllarında ,daha yabancı müzikle tanışmadan, bir arkadaşım dinletmişti bana Ahmet Kaya – Yakamoz şarkısını. Yer Bodrum Türkbükü, o zamanlar moda olan devremülk (yani devirle mülkiyet değiştiren) biçimli tatil formu içindeydik. Elimizde biralar, sabahlara kadar bağıra çağıra Ahmet Kaya – Kum Gibi , Ahmet Kaya – Bahtiyar dinler dururduk. Saflık bedenlerimizde idi hala. Gerçek sevgiyi bilmeden onun üzerine şarkılarda sarhoş olurduk. Sonra o dönem bitti, yerini gene protest ama amerikanın bağrından kopup gelen kişilikler alıverdi. Diye diye bugüne geldik. Peki ne oldu da o günlere geri döndük. İşte gerçek sevgiyi uzaklık, yalnızlık ve özlem ile bir blendırda çırpın, ortaya Ahmet Kaya çıkıyormuş onu anladım. Müzik tarzı, politik görüş, ya da başka birşey umurumda değil.. beni özlediğim şeylere yaklaştırdı ya daha ne diyim... Eyvallah.... (Thankx mi deseydim)

Haydarpaşa Lisesi ve Vedat Varol

2006-10-04T05:39:00.000-07:00

Bugün gazetelerde rastladığım şey çok kopuktu. Bilenler var, bilmeyenler var, o yüzden kısaca açıklayayım. Mami ve ben Haydarpaşa Lisesi'ndeniz. Bizim bir İngilizce hocamiz vardı Vedat Varol. Garip bir adamdı. (gazetede anlatıldığı gibi kesinlikle değildi: kendi halinde, mazlum,utangaç.....). Neyse onunla tüm sınıfın erkekleri arasında bi olayımız olmuştu zamanında. Küfür etmişti birine sınıftan. Sonra kavga çıkmış. Tüm erkekler adamı yatırıp tekmelemiştik. İyi birşey yaptık diye değil de çok eğlenceli idi... Adam da haketmişti. Neyse adamın bugün kü durumunu görünce kendimi sorumlu hissettim. Sanki adamı biz bu yola sokmuşuz gibi.........

http://arsiv.sabah.com.tr/2006/10/04/gnd138.html

Maalesef Youtube'den videolar silinmiş....

Testere'ye Doğru...

2006-10-03T08:53:00.000-07:00

Nerde kalmıştık... Evet. Amaçsız gezinirken Eiffel civarlarında, çektiğim bir kaç resmi de koyuyorum....

İlk resim turistik bi poz. İkinci resim enteresan. Tam meydanın ortasında herkesin gözü önünde bu yazi yazıyodu. Kimse de temizlemeye falan kalkışmamış. Milliyetçiliğimi depreştirdiler... Neyse ki çabuk geçti :))) 3. resime gelince. Hokey gençliği bir kaç yıl sonra bu hale geliyor işte...Uçuyorlar da uçuyorlar..... Son resim de "Bize hep resimler gösteriyorsun da biz seni görmek isteriz Emre Başkan diyen canım sinyal gençliğine". Napiiym tek başına gezince her yeri kendi kendini çekmeye mahkum kalıyor bazen...

Yarın Testere ile bulusmamiz ve başımızdan geçenlerin yeraldığı kısa metraj fotoromanla buluşmak uzere...... Paris is dead, baby, Paris is dead......

Testere ile Paris'te bir haftasonu...

2006-10-03T07:49:00.000-07:00

Değerli sinyal gençliği,

Laboratuvarda durmaksızın çalışırken Testere Reşo'nun Paris'e gelmekte olduğunu ve bana sürpriz yapma çabasında olduğunu öğrendim. Ancak Dudullu ve Paris fahri muhtarı Mami'nin ağzında ıslanmayan baklalardan nasibini bu sürprizde aldı. Cuma akşamı saat sabah altıya kadar kasıp makaleyi bitirdim. Ctesi gunu de atladığım gibi trenlerin en hızlısına kendimi Paris'e ativerdim. İndim Montparnasse'da. Çıktım dışarı. İlk gördüğüm yıllar sonra bana uzaktan göz kırpan Eiffel oldu.

Göründüğü gibi yakın sanmayın. Aldandım ben de yürümeye başladım. Bir saat sürdü varmam. Hava puslu, yağdı yağacak. Paris'te puslu bir ctesi günü yürürken gözüme takılanlar:

Solda çok güzel bir Paris sokağı ve evleri..... Alttaki taksinin plakasi garibime gitti. Normalde farkli formatta olur bunlarin plakaları. Ama bu bizimkilere cok benziyordu....... 36 neresi oluyodu????

Paris gençliği sokak aralarında hokey oynuyor.. Normandiya'da gezilip görülmesi gereken yerlerden biridir

İşte böyle diye diye Eiffel'e vardım. Ruşen çalışma kisvesi altında beni oyalamakta ve buluşmamızı an be an geciktirmektedir. Ben de ne yapıyım deli danalar gibi gezip durdum etrafı. Resim çektim turist edası ile. Sandwiçimi alıp oturdum yeşilliğe, keyfini çıkardım Paris'te amaçsız olmanın işte........

Hafta biter, çalışma bitmez

2006-09-22T09:11:00.000-07:00

Değerli kesik zaman gençliği,

Evet haftanın son dakikalrını yaşıyoruz. Hatta çoğunuz haftayı çoktan bitirdi ve evinde keyif yapıyor. Ama unutmayın yurtdışında saatlerimizi yeniden ayarlamalıyız. Biz hala çalışıyoruz... Çalışıyorsun da ne oluyor Emre Başkan demeyin. Adam olmaya çalışıyoruz. Bilime faydalı birşeyler kazandıralım. Şu dünyadan göçüp gittiğimizde arkada kalanlara işe yarar şeyler kalsın diye.

" Beni hatırlamak size birşey kazandırmaz, fikirlerimi ve yaptıklarımı hatırlayın "

Evet kabul. Saatlerdir çalışmanın sonucunda yanmış beyin hücrelerimin kağıda akmasıdır tüm yazdıklarım. Yazmak geldi içimden kafamı boşaltmak için. Bu arada artık bi bisikletim var. Eski ama güzel. Kendisinin resmini koyarım yakında. Yeşil bir yarış bisikleti. Yıllar sonra zor oldu dengemi bulmak bisiklet üzerinde ama burada arabadan çok daha kullanışlı olduğu kesin. İşte böyle. Bilimsel hadiselere merakı olanlar için demincecik yazdığım raporu koyuyorum yazımın altına. İlginizi çekerse tartışırız......

RAPOR 1:

Analiz multifractal’ın nasıl yapıldığı ve EEG verilerine uygulanabilirliği üzerine çalışma.

Sinyalin singularité(farklılık) gösterdiği noktaların tespiti için devamlı wavelet dönüşümü kullanılması
Wavelet dönüşümü sonucunda elde edilen wavelet katsayılarının üzerinde maksimum noktalarının belirlenmesi ( bu maksimum noktaları sinyalin o noktalarda ki türevlerinin sıfır olduğu ve ikinci türevlerinin eksi değerde olduğu yerler)
Tüm bu noktalar için Holder exponent’ının hesaplanması. Ki bu değerler acaba birbirlerine yakın veya aynı mı çıkıyor ona bakılması. Bu şekilde bu değerlerin birbirleri ile olan ilişkisini kullanarak singularité’nin aynı nedenden dolayı oluşup oluşmadığına karar verilmesi.
Birbirine yakın Holder değerlerine sahip noktalarının sınıflandırılması ve her sınıf için dimension fractal (fractal boyut)’ların hesaplanması. (Ancak bu dimension hesabı bizim EEG dataları için geçerli bir analiz olmayabilir çünkü uzayda kapladıkları yer hesabına EEG’lerde gerek olması uzak bir ihtimal)
Elde edilen Holder değerleri (ki öncelikle sol el trial’ları için hesaplanan değerler, sonra sağ, sonra boş) eğer bize sınıflandırmayı mümkün kılıyorsa, SVM kullanarak bu sınıflandırmayı gerçekleştirebiliriz. Daha sonrasında SVM’e girilecek her trial’da önce maksimum noktalar, bunlardan elde edilen Holder değerleri, SVM ‘deki değerlerle karsılaştırılıp, trial’ın hangi sınıfa dâhil olduğu belirlenebilir.

Resimlerle Tours - Part V

2006-09-18T06:58:00.000-07:00

Bebiş bak ne bulduuuuum

Onur'la tıkınırken
Nerelere gitsem, soldan mı sağdan mı???
Vatan toprağı dedik içeri girdik bi tane türk yok

Yollarda bulurum seni, takvimlerden sorarım seni

Resimlerle Tours - Part IV

2006-09-18T06:20:00.000-07:00

Odamdan yansıyan farklı çalışmalar

Ayrılığın vurdu aya, yansıdı odamın duvarına
(yüce şair Doğuş, rabbit in your headlights'e de ayrı bir soluk getirmiştir kendisi)

Mutfağımsı

Güzel bir sabah Roll , Janis ve çarşaf uyumu
Solo albümü beğenmeyen Mami'ye ithaf.... Ne diyim ki ben sana, vietnamien....

Harrowdown Hill, Black Swan dinlensin tavsiye edilir

Resimlerle Tours - Part III

2006-09-18T05:33:00.000-07:00

Paris'te geçen bi günümden turistik pozlar

Notre dame de Paris, C'est ma maison, mon île

Çeşme diyince aklıma individuel Tayfur, dolayısı ile onun bi şarkısını fransızca yorumu ile yeniden yaratan Barış gelir.

C'est fini, ma vie de nuit - Gece hayatım bitti

J'ai jeté la coupe à la terre - Kadehi yere attım

Tu dois me féliciter - Beni kutlamalısın

J'ai arreté de fumer - Sigarayı bıraktım

Ô, Notre dame
Seine nehri kenarında ki satıcılara kısa bir bakış
İki tekerlikliler parkı

Resimlerle Tours - Part II

2006-09-18T04:34:00.000-07:00

Taşraya devam edelim......

Üniversitemiz...........

Ana bina girişi......................... Çalıştığım yerin arka tarafı.. Daha ne diyim

Sol tarafta ki caddemsi sokak benim labo'nun olduğu sokak. Bisikletle giden kadın tam onundan geciyor hatta......

Göl kenarında sakin bir gün

Resimlerle Tours

2006-09-18T03:07:00.000-07:00

Çok resim çektim geldiğimden beri..... Bazılarını koyuyorum. Zamanla başkalarını da koyacağım.

Evciğimin manzarasi

Evciğimin koridoru

-------------------------Kent merkezinden bazı görüntüler-----------------------

Şehir merkezinden biraz taşraya çıkalım......................................................

Hayalimde ki ev.....

Joué Les Tours - Tours Gunlukleri 2

2006-09-12T08:37:00.000-07:00

Aloraaaaa,

Insan geze geze ogrenirmis okuya okuya degil. Vurdum kendimi yollara. Bilerek almadim haritami da yanima. Almadin da ne yaptin emre baskan derse bacumonlarin ikincisi, almadim ve kayboldum...... Polytechnique de Tours'a dogru yurudugumu dusunurken bi baktim onumden TGV'ler geciyor. Nereye gidiyorsunuz ey TGV amca diyemedim cunku mubarekler saatte 150 ile gidiyorlar. Train Grand Vitesse yani hiz olayini yalayip yutmus tren anlamina geliyor fransizcada... Neyse baska bir yere saptim oradan. Bir baktim karsimda devasa cicek tarlalari ama binbir cesit. Kendimi bir an Heidi orayi da Danimarka'nin yesil umut tarlalari zannettim. (Danimarka miydi???).. Gezdigim yerler cok guzel yerlerdi simdi hakkini vermem gerek. Alismamis kicta don durmazmis derler ya. Simdi bu fransizlar kibar tipler. Yolda yururken gecen insanlar selam veriyor. Eski deneyimlerimden biliyordum ama gene de alismak zaman aldi. Yalniz bi kac sefer ben once davraniyim dedim. Ama bu aklima supermarkette gelince komik oldu tabii. Amcanin biri gecmis hangi birayi aliyim derken ben direk Desperados kaptim bi tane gecerken de caktim selamimi. Adam bi bakis firlatti. Aynen sunu diyordu bakarak. Ben yarim saattir secemedim hangi birayi alacagimi, sen gel yabanci halinle al birani gecerken girgir gecer gibi selam ver.

Neyse yuruye yuruye geldim gol kenarina. bu ne guzellik, bu ne naturel bir ortam, oturdum tum yorgunlugumla kenarina golun, yaktim bi cigara, daldim gittim derinlere. Dedim ben buraya yerlesirim. kendime dedigimi hemen yavukluma da soyledim. bakalim ilerleyen aylar yillar neler gosterecek.....

Is ortami guzel. Bir iki doktora ogrencisi ile birlikte calismakta ve kendimi huzurlu hissetmekteyim. Persembe Paris'e gidecegim bursumu almaya. Gitmisken de bi Paris turu yapicez gari. olcek o kadar.

Haaaaaa, unutmadan artik bi gitarim da var burada. Clement adli kafa bi elemanla tanistim. Muziksen bi kisilikmis o da. Saolsun bana ikinci gitarini verdi. Artik yalniz gecen gecelerime eslik edecek kendisi. (Clement degil gitar)......

Budur olayimiz simdilik..........

not: baslikta ki fransiz isim sonradan haritadan ogrendigim kadari ile gezdigim yerleri iceren bolgenin ismiymis. heryerini ezbere biliyorum artik.....

Tours Gunlukleri

2006-09-11T02:56:00.000-07:00

Eveeeet. Neden blogger olduk. Iste bu yuzden. Gurbete giden bloglar mi bloglamaz mi belli degil bilirim.... Tours'dayim. Fransanin guneybatisinda, gordugum en guzel yerlerden. Gol kiyisi, gusel bi calisma ortami, 18 mkarelik evcigimle ben tek basina yasamanin kurallarini ogreniyorum. Sevgilinin ozlemi yakarken derinleri, yeni seyler gormenin dayanilmaz hafifligi katlanir kiliyor gurbeti. iki ay icinde en kral sair olurum ben burada... Calismaya baslamam lazim bi an once. Cilgin bir calisma programi beni bekliyor. Zira bi hafta icinde Multifractales analyses olayini ogrenip sunmam lazim sonra gerisi gelecek. resimleri zaman icinde buraya koymanin gerekliligini bildigimi soylemeliyim.... bi dahaki sefere kadar saglicakla kalin.

mandalin the adventurer Tours'dan bildiriyor!!!!

kesik kesik bir başlangıç...

2006-08-24T13:12:00.000-07:00

Dostum, gitaristim (computer music'de de oldukça iyidir) alka-oynakbeyi-seltzer'in kesik kesik gönderdiği belli-belirsiz sinyallerin beni buraya yönlendirmesidir aslında herşey. Yalnızlık ve gurbet çok yakında. Ne yapılır tek başına? Müzik dinlenir, sinyal işlenir, sevgili düşünülür. Sonra bu 3'ü loop'a girer ve öyle geçer gider 3 ay...

Döngüden nasibini almak isteyenlere.......